Santigrat
Santigrat, iki ölçme değeri arasının 100’e bölümüyle elde edilen değer. Terim, Metrik sistem ile birlikte 18. yüzyılda Fransa’da ortaya çıkmıştır

Tanımdan anlaşılabileceği gibi santigrat, grat’ın (grad = derece) yüzde biridir. Yüz anlamındaki centum ve derece anlamındaki gradus Latince sözcüklerinin birleştirilmesi ile türetilmiştir.[1] Sözcük günümüzdeki kullanım biçimi ile dilimize Fransızcadan girmiştir.[2]

1954’te Kelvin ölçeğinden 273,15 çıkararak tanımlanan Celsius ölçeği, 1887’de tanımlanan santigrat ölçeğine çok yakındır. Arada günlük kullanımda gözardı edilebilecek bir fark olduğundan derece Celsius ile santigrat dönüşümlü olarak kullanılabilir. Santigrat aynı zamanda açı ölçmekte de kullanıldığı için birçok dilde kullanımını aynı zamanda da daha kesin bir ölçek olan derece Celsius’a bırakmışsa da dilimizde yaygın olarak kullanılmaktadır.

Kelvin
K
harfi ile gösterilen ve birim aralığı Santigrat (Celsius) derecesiyle aynı olan, ancak sıfır noktası olarak mutlak sıfırı (–273.15 °C) alan sıcaklık ölçüsü birimi. İsmini, termodinamikteki mutlak sıfır kavramını ilk kez gazlardan tüm maddelere uygulayan İskoç asıllı bilimadamı Lord Kelvin’den (1824-1907) alır. 1954’teki onuncu Ağırlık ve Ölçüler Genel Konferansı‘nda (Conférence Générale des Poids et Mesures) suyun üçlü noktasının termodinamik sıcaklığının (mutlak sıfırla olan farkının) 273.16’da biri olarak tanımlanmıştır.

Santigrat derecesi sıfır noktasını suyun donma noktası olarak aldığından, 0 °C 273.15 K’e eşit olur. Benzeri şekilde Santigrat derece olarak ifade edilen herhangi bir sıcaklığı kelvine çevirmek için söz konusu değere 273.15 eklenir. Örneğin: 22 °C=295.15 K (22+273.15)

Kelvin sıcaklık birimi 1967’deki 13. Ağırlık ve Ölçüler Genel Konferansı’ndan beri “derece” sözcüğü kullanılmadan tanımlanmakta ve dolayısıyla derece işareti (°) olmadan yazılmaktadır.