isik

IŞIK TEORİLERİ

Günümüzde ışığın yapısını açıklayabilecek üç teori üzerinde durulmaktadır.

Tanecik Teorisi

Bu teori ile ilgili bilimsel düşünceler 1670 yıllarında Isaac Newton‘la başlar. Newton’a göre ışık, ışık kaynaklarından çıkan sonsuz küçük taneciklerden oluşur. Bu tanecikler saydam ortamlarda çok büyük bir hızla ve doğrular boyunca yayılırlar. Işığın her rengine farklı büyüklükte tanecik karşılık gelir.

Dalga Teorisi

Bu teori ile ilgili bilimsel düşünceler 1678 yılında Huygens‘le başlar. Huygens’e göre, ışık kaynaklan çok yüksek frekanslı titreşimler meydana getirir ve bu titreşimler saydam ortamlarda dalgalar halinde yayılır. Bu yayılma, dalgaların ortamda vardıkları her noktayı ana kaynağın periyoduyla aynı periyotlu fakat ana kaynağa göre faz farkı gösteren birer ışık kaynağı haline getirmesiyle gerçekleşir. Young 1801 yılında ışıkta girişim deneyini, 1822 yılında Fresnel ışıkta girişim ve polarizasyon deneylerini gerçekleştirdi. Young ile Fresnel’in girişim deneyleri tanecik teorisi ile açıklanamadı. Bu deneyler dalga teorisini destekledi. 1846 yılında Maxwell ışığın elektron titreşimleriyle oluşan elektromagnetik dalga olduğunu söyleyerek dalga teorisini destekledi.

Elektromagnetik Teori

Bu teori ile ilgili bilimsel düşünceler 1923 yılında açıklanmıştır. Louis de Broglie ışığın tanecik ve dalga teorisini birleştirerek, ışığın dalga halinde yayılan taneciklerden oluştuğunu belirtti. Gerçekten de bugün ışığın düşük frekanslarda dalga karakteri, yüksek frekansta da tanecik karakterinin ağır bastığı gözlenmiştir.