Allah dostları manasına gelen “Evliya” (Arapça: أوْلِياء), bir Tasavvuf terimi olup veli kelimesinin çoğulunu ifade eder. Bu tanımı genellikle hoca manasında kullanılan mürşit ve şeyh gibi kelimelerle karıştırılmamak gerekir. Velilik; tarikatta bir görevin, pozisyonun ismi değildir. Daha yalın bir ifadeyle, tarikat ile ilgili olmayıp o mutlak anlamda Allah dostu kabul edilen kişiler için kullanılır. Evliyanın en büyük özelliği Allah’tan başkasını dost edinmemeleri ve ona tam tevekkül içinde olmalarıdır.

Evliyanın en önemli özelliklerinden biri, halk tarafından deşifre edildiklerinde o bölgeyi terkederek hizmet için tanınmadıkları yere gitmeleridir. Allah’ın ve peygamber’in kendilerini sevdiğine inanılan kimselere veli ve bunun çoğulu olarak evliyâ denir.

Bütün olayların kaynağında yüce Allah’ı gördüklerinden ve inanışa göre müşahede makamında olarak sürekli Allah ile irtibatta olduklarından dünyada olayları karşısında endişeye kapılmazlar. Çünkü bütün olayların yaratıcısı dostu oldukları o Allah’tır. Keramet, Mürşit ve Şeyh gibi kelimeler Evliya ifadesiyle doğrudan ilişkilidir.