Endonezya, Malezya, Brunei ve Filipinler’in yerli meyvesi olan durian, lezzetli, yumuşak ve etli bir meyvedir.

Türkiye’de yetiştirilemeyen durian meyvesi, Endonezya, Malezya, Brunei ve Filipinler’in yerli meyvesidir.

Güney-Doğu Asya ülkelerinde “Meyvelerin Kralı” olarak olarak görülen bu lezzetli meyvenin 30 türü bulunsa da yalnızca 9 türü yenilebilmektedir.

Durianın kabuğu oldukça sert ve dikenlidir. Çıplak elle tutulduğunda can yakabilen meyvenin kabuğu kendiliğinden açılır ya da bıçak yardımıyla açılabilir.

Durianın önemli bir diğer özelliği ise keskin kokusudur. Öyle ki, pis kokan bir çorap ya da çürümüş ete benzetilir. Hatta bir dönem Asya’da toplu taşıma araçlarına durianla binmek yasaklanmıştır.

Durian nedir? Faydaları nelerdir?

Bitki bilimde Durio zibethinus olarak adlandırılan durian ağacı, Güneydoğu Asya; Malezya, Tayland ve Vietnam kökenli. 40 metreyi aşan boyuyla çok uzun bir ağaç olan durian, ormanda yetişiyor. 5 – 10 yaşları arasına meyve vermeye başlıyor. Kabuğuyla birlikte her bir meyvesi, 2 – 3 kg, bazen de 3 kg’ın üstünde. Bu meyveye, pek çok kişi “durian” diyor; ama farklı adlarla da anılıyor; örneğin Endonezya’da “duren”, Tayland’da da “thurian”. Ancak farklı adlarla anılsa da, kültüre alındığı ülkelerde “meyvelerin kralı” olarak niteleniyor. Dış görünüşü ve aşırı bunaltıcı kokusuyla gerçekten de alışılmamış bir meyve türü. Dış görünüşüne baktığınızda “çok ilginç, böyle bir şeye para ödenir!” dersiniz; ama insanlar onu çok yüksek fiyatlara satın alıyor. Duriana, “cennet – cehennem” de deniyor. Cehennem denmesinin nedeni, dikenlerle dolu kabuğunun pis kokması. Uzakdoğu’da, örneğin Endonezya’da bu meyvenin otellere sokulması yasak. Elinizde veya çantanızda durian varken Singapur’da, otobüse ya da metroya binemiyorsunuz. Ama Singapur’da, ülkenin sembolü sayılan opera binası durianın biçiminde yapılmış. Ona böyle önem verilmesinin nedeni, durianın”cennet” kısmıyla ilgili olsa gerek. Çünkü o dikenli kabuğu sıyırıp açtığınızda ortaya çıkan meyve, bazı insanlara göre olağanüstü lezzetli. Kabuğun ardında mayhoş bir tatla karşılaşıyorsunuz.

Kabuğun içinde 6 bölmeli, sulu, etli bir yapı var. Bu etli kısım, yeşil, gri – sarı, krem – sarı renklerde olabiliyor. Bölmelerin içindeyse, kahverengi – sarı 6 tohum saklı. Bu tohumlar yenildiğinde, soluk alıp verme güçlüğüne neden olabiliyor.

Durian, çok yağlı bir meyve. Taylandlılar, bu meyvenin özellikle alkollü içeceklerle tüketildiğinde çok kilo aldırdığını söylüyorlar. Besin içeriğine baktığımızda da, 100 gr durianın 153 kalori enerji verdiğini görüyoruz.

Durian, tek parça ya da açılıp bölmeleri ayrılmış halde satışa sunuluyor. Çiğ olarak tüketilecekse, soğutulduktan sonra yenmesi öneriliyor. Tıpkı bizim yaptığımız hoşaflar gibi , şekerle kaynatılarak da tüketiliyor. Dondurmaya lezzet vermek için de kullanılıyor. Sumatra’nın bir kenti olan Palembang’da, durian’ın etli kısmı, topraktan yapılmış kaplarda mayalanıp tüketiliyor. Durianın, konservesi de yapılıyor. Bu meyvenin farklı kullanım alanları da var. Örneğin kabuk kısmı, ipeğin beyazlatılmasında kullanılıyor.

Kaynak: Wikipedia